Artist talk: Karolina Kling

Witaj w Postery! Opowiedz nam trochę o sobie, żeby nasi czytelnicy mogli cię lepiej poznać.

W 2006 roku ukończyłam HDK (göteborską uczelnię designu w Szwecji), a potem przeprowadziłam się do Londynu, gdzie przez około 6 lat prowadziłam własną firmę. Robiłam wszystko: od kolekcji modowych (pod marką Kling by Kling) po instalacje w witrynach sklepowych, organizowałam wystawy z innymi projektantami w Londynie i Tokio i pracowałam jako niezależna projektantka. Spróbowałam więc wielu rzeczy i pracowałam w wielu różnych dziedzinach – i zawsze uwielbiałam tak pracować: z moimi grafikami i wzorami do wszystkiego, od mody po wnętrza. Dziś moim domem jest Göteborg – pracuję tam jako projektantka wzorów i prowadzę firmę A Kling Thing, w której głównie współpracuję z innymi ludźmi i firmami, bo to sprawia mi największą przyjemność. Praca w pojedynkę już mnie nie napędza – napędza mnie wymiana wiedzy i pomysłów z innymi.

Jak opisałabyś swoją sztukę i co inspiruje cię do tworzenia?

Myślę, że wiele osób określiłoby ją jako graficzną i wyrazistą. Gdy tworzę wzory dla mody, zwykle tak jest, ale kiedy maluję obrazy i projektuję tkaniny pod szyldem A Kling Thing, opisałabym ją raczej jako marzycielską i miękką. Przez lata wyćwiczyłam się w tworzeniu bardzo wielu różnych stylów, ale często słyszę, że od razu widać, kiedy to ja zaprojektowałam dany wzór.

Skąd wzięła się inspiracja do ekskluzywnej współpracy z Postery?

Wszystkie prace wyrosły z tekstów, które napisałam. Kiedyś dużo pisałam, ale nie robiłam tego od wielu, wielu lat. Najpierw więc pisałam, a potem tworzyłam obrazy, a wizje czerpałam z opowiadań. To był dla mnie nowy sposób pracy i naprawdę mi się spodobał. Historie dotyczyły podróży do miejsc, za którymi teraz bardzo tęsknię i do których próbowałam wrócić poprzez te opowieści.

Jak widzisz rozwój swojej sztuki w przyszłości i jak chciałabyś, żeby była odbierana?

Bardzo chciałabym pracować przy większych projektach wnętrzarskich i tworzyć tapety, tkaniny i sztukę do przestrzeni publicznych, takich jak hotele i restauracje. I nawiązywać więcej współprac z inspirującymi markami i projektantami.

Czy twoja sztuka odzwierciedla twoją osobowość i czy sztuka zawsze była częścią twojego życia?

Przez wiele lat grałam na fortepianie i skrzypcach muzykę klasyczną, a designem zajęłam się po dwudziestce. Kiedy myślę o moim stylu na przestrzeni lat, już wtedy wyglądał bardzo podobnie jak dziś. Mogę próbować go zmieniać, ale wciąż wygląda jak ja – na dobre i na złe, haha. Więc chyba odzwierciedla mnie jako osobę: dużo kolorów i sporo odwagi.

Z jakimi materiałami/kolorami najbardziej lubisz pracować?

To trudne! Naprawdę wszystko: od gliny, przez akryl na płótnie, po tusz na papierze – zależy od projektu. Nie drukowałabym za to własnych tkanin. To długa historia, ale do jednej z kolekcji musiałam sama wydrukować wszystkie tkaniny na ogromnych ramach 1,5x1m (a może większych?). Od tamtej pory nie zbliżam się do drukarni.

Czy możesz podzielić się z nami jakąś anegdotą związaną z twoimi pracami?

Jak wspomniałam w jednym z wcześniejszych pytań, stworzyłam część obrazów na podstawie miejsc, które kiedyś odwiedzałam. Jednym z nich jest Hyères na południu Francji. Razem z przyjaciółmi jeździłam tam co roku i wynajmowaliśmy przepiękny duży dom z ogromnym ogrodem i palmami, na które można było patrzeć, leżąc w wannie przy otwartych oknach. Tuż przy brzegu leżała mała wyspa zwana „The Golden Island” i uwielbiałam spacerować po okolicy i kąpać się na małych plażach. Para, do której należał dom, sprzedała go kilka lat temu i od tamtej pory już tam nie wróciłam.